Подписывайтесь на новенький канал Александры Арабаджян. Человек сейчас на Кубе и видит происходящее там изнутри.

Продать государственные предприятия на Кубе, чтобы решить проблему внешнего долга?

Дождались. Один из ведущих экономистов современной Кубы🇨🇺 - Хуан Триана Кордови - выпустил статью (https://oncubanews.com/opinion/columnas/contrapesos/macroeconomia-el-orden-de-los-factores-si-altera-el-producto/), в которой выдвигает именно такое предложение. Кризис, который переживает Куба, нужно решать. Правительство наломало дров, проведя абсолютно не вовремя денежную реформу. Инфляция бьет по покупательской способности населения, при этом инвестиции направляются на строительство очередных отелей… Откуда взять ресурсы на то, чтобы преодолевать кризис, учитывая, что Куба уже не может справиться с обслуживанием внешнего долга? Рецепт господина Трианы прост - в стране 1800 государственных предприятий, да и не все они реально эффективны, а многие, с его слов, являются дополнительной нагрузкой на бюджет. Так давайте их продадим. Кому? Да хоть кому. Кубинцам, у кого есть деньги, коллективам рабочих, короче - продать предприятия для погашения долга.

Выгодоприобретатели этой схемы, как правило, — правящие круги.

Социалистическое государство поставит перед собой задачу сопровождать человека, начиная с планов зачатия и заканчивая глубокой старостью. Это не только долг, но и осознанная цель. Человек уже давно не дикое животное. Чтобы родить и вырастить современного, прогрессивного и здорового члена общества, нужен вдумчивый подход. Ошибки стоят очень дорого!

Сейчас в мире практически нет стран, где мужчина и женщина могли бы рука об руку строить справедливое общество и радоваться результатам коллективного труда. Впереди — только грозовой фронт! Обстоятельства, в которые нас поставил капиталистический враг, не оставляют места для слабости и полумер. Поэтому мы призываем всех женщин встать на борьбу за свои права и своё будущее. Самое лучшее из возможных — социалистическое! Только в обществе, где нет эксплуатации человека человеком, возможно истинное равноправие и уважение друг к другу. С праздником, дорогие женщины!

Главная проблема этого дискурса в том, что крен, вызываемый капиталистической пропагандой, делает все усилия и обсуждения бессмысленными. Это акт подкладывания ложных целей и нарочитая манипуляция сознанием: если бы будем вести споры на темы защиты прав геев, людей, не определившихся с половой идентификацией или страдающих от половых расстройств, мы будем играть на чужом поле по правилам, придуманным не нами.

Призывая женщин к борьбе за свои права, мы также агитируем их изучать марксизм. Только в свете него может произойти здоровая, рациональная переоценка ценностей. В таком случае, о чём должен думать материалист и марксист в первую очередь? У каждого культурного явления есть конкретный материальный базис. Традиции, суеверия, культурные особенности народов возникали (и возникают сейчас) не сами по себе; они являются величиной не самостоятельной, а производной. Бытие формирует сознание, а не наоборот. То, что кажется незыблемым и непререкаемым, таковым на самом деле не является. Каждому многократно воспроизводимому паттерну должно соответствовать рациональное обоснование, иначе это уже атавизм, а иногда и вредный архаизм.

После окончания социалистического периода истории Казахстана, когда были сделаны реальные шаги к тому, чтобы женщина любой национальности и в любом уголке страны имела доступ к образованию, здравоохранению, работе, была экономически независима от семьи и не связана узами устаревших традиций и культурных ожиданий, наше общество снова откатывается в прошлое. В очередной раз назревает так называемый «женский вопрос». Грозит осложнением социальная болезнь, решить которую капитализм не в силах — только усугубить. В преддверии главного женского праздника мы разберём насущные проблемы, а после попробуем спрогнозировать, какие перспективы ожидают вторую половину человечества в будущем.

Көріп отырғаныңыздай, Кеңес республикаларының әйелдері өз Отанын қорғау үшін ғана емес, өз күшімен жаулап алған құқытары мен бостандықтарын қорғау үшін Ұлы Отан соғысының майдандарында шайқасқа түсті. Жер шарының басқа мемлекеттерінің бірде-бірінде ешбір әйел қарапайым кеңестік әйелдерінің еркіндіктеріне ие болмады. Кеңес әйелдерінің үлгісі бүкіл әлем әйел жұртын теңдік үшін күресуге шақырды. Кеңес әйелдері капиталистік мемлекеттер мойындауға мәжбүр болған прецедентің құрлысшысы болды. Әйелдердің таптық күресін есте сақту үшін 8 наурыз «Халықаралық әйелдер күні мерекесі» ретінде бекітілді. Бірақ қазір мерекенің таптық сипаты, оның бастапқы мәні капиталистік насихаттың ең жақсы дәстүрлерінде піштірілген. Біздің әйелдер қазір өз құқықтары үшін күресуге, осы күрестің таптық мәнін көруге дайын ба? Олар қазір Отанын қорғауға дайын ба? Бұл Отанды қорғайтын себеп қалмай қалса ше?

Күллі әлем тарихында КСРО әйелдерінің Ұлы Отан соғысындағы ерлігінен, құрбандығынан ешкім асып түсе алмады. Тек Қазақ Кеңестік Социалистік Республикасынан 400 мыңнан астам әйел майданға және тылда жұмыс істеуге жұмылдырылды. Олардың 70 мыңға жуығы әскери қызметке шақырылды/өз еркімен жазылды, көбінесе медбике ретінде. Ұлы Отан соғысында соғысқан кейбір әйелдердің есімдері кеңінен танымал: пулеметші Мәншүк Мәметова, мерген Әлия Молдағұлова, ұшқыш Хиуаз Доспанова. 30 мыңнан астам әйел “Ұлы Отан соғысындағы ерен еңбегі үшін”, “Социалистік Еңбек Батыры” және “Кеңес Одағының Батыры"ордендерімен және медальдарымен марапатталды. Майданда әйелдер ерлермен бірге соғыстың барлық ауыртпалықтары мен қауіптерін көтерді, Қызыл Армия мен бүкіл Одақты қамтамасыз ету үшін тылда күн мен түн жұмыс істеді. Бірақ неге? Неліктен Кеңес Одағының миллиондаған әйелдері барын салды? Әрине, Отанды қорғау үшін, неміс басқыншыларымен күресу үшін деп айтсақ, қателеспейміз. Бірақ не себепті Ұлы Отан соғысы әйел жүртының арасында үлкен мәңге ие болды, ал бірінші дүниежүзілік соғыста, тура сол немістермен күресіп, майдандағы жағдай тура солай ауыр болған кезде, Ресей империясының әйелдері өз Отанын қорғауға, өзін құрбан етуге асықпады? Себебі ол Отанда қорғайтын дымда болмады. Күніне 12-14 сағат бойы зауыт фабрикада бала-шағасымен жұмыс істей құқығын, не жылқы орнына далада жер жырту құқығын, немесе аштықтан өлу құқығын қорғау керек пе еді? Жоқ, бұл үшін не орыс болсын, не қазақ болсын, не басқа ұлттың әйелдері болсын, шайқасуға ұмтылмады. Әйелдерге еркіндік пен құқық берген Кеңес өкіметі деп айту дұрыс емес. Әйелдер күресте өздерінің бостандықтары мен құқықтарын өздері жеңіп алды, ал Кеңес өкіметі тек сол күрестің құралына айналды. Дәл осы Петроградтағы әйелдердің нан көтерілістерінен 1917 жылғы ақпан революциясы басталды. Көтерілісші әйелдер аштық пен кедейлікке мойынсұнудан бас тартты. Стихиялық көтеріліс олардың теңсіздігінің таптық мәнің түсінуге себеп болды, ал большевиктер олардың теңсіздігінің экономикалық негізін көрсетті. Кеңестік билік әйелдердің мүддесі мен құқығының қорғаушысына айналды, ал әйел жұрты өз кезегінде кеңестік билікке үлкен қолдау білдірді. Кеңес өкіметінің алғашқы жылдарынан бастап еңбек заңнамасы әйелдің әлеуметтік мәртебесін анықтаудың негізгі критерийі оның қоғамдық еңбек бөлісіндегі орны ретінде бекітті. Шаруа әйелдері ер адамдармен тең дәрежеде жер алуға құқылы болды, бұл оларға отбасындағы тәуелді жағдайдан арылуға мүмкіндік берді. 1917 жылғы 29 қазандағы “сегіз сағаттық жұмыс күні туралы” жарлықпен әйел еңбегін түнгі ауысымдардағы және жерасты жұмыстарында қолдануға тыйым салынды. Әйелдер үшін қосымша жұмыс уақытына шектеулер енгізілді. 1917 жылғы 24 желтоқсанғы жарлық бойынша барлығына тең, яғни әйелдерге тиесілі, жалақының 100% көлеміндегі әлеуметтік сақтандыру енгізілді.  1918 жылғы 16 қыркүйекте шыққан жарлықпен ер адамдар мен әйел адамдардың жалақысы теңестірілді, яғни еңбек ақы теңсіздігі жойылды. “Жоғары оқу орындарына қабылдау ережелері туралы” 1918 жылғы 2 тамыз жарлығы бойынша әйелдер барлық жоғары оқу орындарында ер адамдармен қатар білім алу құқығына ие болды. “Азаматтық неке, балалар және мүлік актілерін енгізу туралы” және “некені бұзу туралы” жарлықтарында жаңа неке негізі, жаңа отбасы, яғни тең адамдардың ерікті одағы ретінде өзара сүйіспеншілік пен құрметке негізделген отбасының, негізі қаланды. Алайда жаңа құқықтар мен бостандықтарды жариялау аз болды. Олар бос сөз боп қалмас үшін, жаңа шынайылыққа айналу үшін әйелдер өткеннің алалаушылықтары мен қалдықтарына қарсы күресуге мәжбүр болды, тіпті кейді осы жолда өз өмірін құрбан етуге тура келді. “Коммунист Раушан”, “Ботагөз” және басқа да көптеген қазақ әдебиетінің классикасына айналған шығарман сол қаһарман әйелдерге арналды, олардың ішінде олар әйел бақыты үшін әмеңгерлік, қалын малға, ерте тұрмысқа шығуға, неке мәжбүрлеуге қарсы күреседі.

Однако мало было декларировать новые права и свободы. Чтобы сделать их явью, а не пустым звуком, женщинам пришлось немало бороться против предрассудков и пережитков прошлого, иногда даже ценой своей жизни: самим порывать со старыми общественными устоями, часто идти против семьи и своего круга, активно участвовать в Гражданской войне и установлении новых порядков.

Им посвящены такие произведения классической литературы, как “Коммунист Раушан”, “Ботагоз” и многие другие, в которых мужественные женщины борются со старыми предрассудками: амангерство, калым, раннее/принудительное замужество и многое другое. Как видите, женщины Советских республик отправлялись на фронт не просто для защиты своего Отечества, но и для защиты своих завоеваний. Ни одна женщина в других государствах земного шара не была настолько свободна, как обычная советская женщина. Пример советских женщин воодушевлял женщин всего мира на постоянную борьбу за равенство. Советские женщины создали прецедент, который вынуждены были признать в капиталистических государствах.

Во всей мировой истории не было жертвы более сильной, подвига более славного, чем жертва и подвиг женщин СССР в Великую Отечественную войну. Только из Казахской Советской Социалистической Республики более 400 тысяч женщин были мобилизованы на фронт и для работы в тылу. Из них около 70 тысяч были призваны или отправились добровольцами на военную службу, чаще всего в качестве медсестер. Имена некоторых женщин, воевавших в Великой Отечественной войне, широко известны: пулеметчица Маншук Маметова, снайпер Алия Молдагулова, летчик Хиуаз Доспанова. Более 30 тысяч женщин были награждены орденами и медалями, в том числе «За доблестный труд в Великой Отечественной войне», «Герой Социалистического Труда» и «Герой Советского Союза».

#8марта #борьба #равенство #КрасноBY

Польшадағы жезөкшелік заңдастырылған, билік бұл мәселеге көп мән бермейді. Бірақ біз Еуропалық Одаққа қатысты экономикалық бағынудың қандай жағдайда екенін түсінеміз, адамдар өз үйінде жақсы жұмыс таба алмайды. Дәл осындай экономикалық факторлар адамдарды үмітсіздікке, дене саудасына көшуге әкеледі. Соңғы* есеп беруді қарастырайық: Польшадағы орташа нақты жалақы деңгейі шамамен 4800 алтынға тең (480.000 теңге). ТҮКШ, тамақ, оқу, газ және бензин үшін Еуропалық бағамен бұл көрсеткіш онша салмақты емес сияқты. Біз әлеуметтік дағдарыстың экономикалық себептерге байланысты екенін айтамыз. Польша бас статистика басқармасының мәліметтері бойынша, 2022 жылдың қыркүйегінде инфляция 17,2% -. құрады, ал қазан айында тұтыну тауарларының бағасы өткен аймен салыстырғанда 1,8% - ға өсті. Жылдық өлшемде ол 17,9% - ға өсті. Сонымен қатар, 2022 жылдың 4-ші тоқсанындағы бағаның өсуі келесідей:

Құл болуға еркін

Бүкіл әлем Халықаралық әйелдер күнін атап өтетін күндерде біз оқырмандардың назарын барлық прогрессивті азаматтар білуі керек және күресуі керек ең маңызды әйелдер мәселелерінің біріне аударғымыз келеді. Еркін нарық пен демократияның жаңа жүйесі әйелдерді тұрмыстық, тұрмыстық, жыныстық езгіден босатуға, оларды ер адамдармен бір қатарға қоюға, білім беруге, қоғамдағы құрметті қайтаруға уәде берді. Бүгін біз осы өзгерістердің барысын бақылай аламыз; кейбір архаикалық дәстүрлер артқа қарай жылжып, мүмкіндіктер кезеңі басталады. Алайда, неге бұл өзгерістер әлемдегі барлық әйелдерге әсер етпеді? Неліктен дамыған елдер бұған лайықты, ал артта қалған елдер лайық емес? Ал шын мәнінде дамыған елдерде не болып жатыр? Осы сұрақты қарастырайық. Үшінші және ішінара екінші әлем елдерінің жағдайынан бастайық. Біз олардың қайғылы, өлмешінің күнін көру тағдыры туралы жақсы естідік. Мұнда әйелдердің құқықтары туралы да, эмансипация туралы да тіпті айтылмайды. Ашық сөздерге тыйым салу, қозғалысты шектеу, тұрмыстық зорлық-зомбылық және қоғамдық айыптау, білімге қол жетімділіктің болмауы, экономикалық тәуелділік, киім коды және т.б. Ауғанстан, Сирия, Түрікменстан, Үндістан сияқты елдер әйелдерге көптеген тыйым салуларға толы. Әлемдік қоғамдастық осы мәселелерді қамтып көрсете отырып, олардың себебі білім деңгейінің төмендігі және мәдени артта қалғандық көрсетеді. Бірақ бұл үшінші тұлғалардың ауаны сілкіндіретін үлкен мәлімдемелерінен артық емес. Гуманитарлық бомбалау, құтқару экономикалық блокадасы және қаруды бейбіт жолмен әкелу адамдар соның ішінде әйелдердің босатуына, кедейліктен шығуына әкелмейді деп әлі де нақты айта аламыз. Кейбіреулер кейде компаниялардың қару-жарақ жеткізуде, есірткі заттарын сатуда (Ауғанстан) және тағы басқаларында үлкен пайда табатынын түсінбейді. Әрине, дамушы елдердегі әйелдерге қатысты зорлық-зомбылық әрекеттеріне мүлдем басқа көзқарасты, яғни қарапайым үнсіздікті атап өтуге болмайды. Өйткені, негативті жарықтандыру өте тиімсіз, өйткені пайда сол “серіктестермен” бірге бөлінеді. Неғұрлым дамыған елдердегі жағдайға келетін болсақ, біз мұнда дамыған капитализмнің бір еуропалық мемлекеті – Польшаны мұқият қарастыруға тырысамыз. Көбісі әйелдердің жезөкшелігі мәселесіндегі елдің беделі туралы естіді. Соңғы жаңалықтардан (http://www.dal.by/news/2/06-02-23-2/) өмірде игіліктердің жетіспеушілігінен адамдар не істейтіні белгілі болды. Адамдар бұл мамандықты саналы түрде таңдай алатындығы сюрреалистік болып көрінеді, өйткені бұл кәсіп емес, ауыртпалық. Әрине, мұның артында бизнес тұр: сутенеризм және тіпті құлдық. Иә-иә, бұл өз иелеріне толық бағыну кезінде денеңізді саудалауға мәжбүрлеу және нағыз құлдық бар. Қазіргі құлдық тақырыбындағы тамаша материалды “простые числа” YouTube арнасы дайындады (https://youtu.be/2zi9XxRfApA). Айта кету керек, Польша, “Understanding problems of social philosophy” баяндамасының авторы Пржемыслав Пиотровскийдің айтуынша (https://bit.ly/3xmfTqu), бұл күйге көбінесе Шығыс блогының ыдырауы және елдің “жаңа әлемге"интеграциясының арқасында келді. Осылайша, Польша адамдарды жыныстық құлдыққа сататын транзиттік елге айналды: “орталық және Шығыс Еуропаның басқа елдерінің өкілдерімен бірге поляк әйелдері Еуропалық Одақ елдерінің жезөкшелігімен айналысады, олардың жалпы саны жарты миллионға дейін. 1998 жылғы мәліметтер бойынша, Германияға секс-қызметтер нарығында жұмыс істеу үшін әкетілген әйелдердің 87,5% - ы Шығыс Еуропадан, олардың 17% - ы Польшадан, 14% - ы Украинадан, 12% - ы Чехиядан және 8% - ы Ресей Федерациясынан” (https://bit.ly/3xqDarE). Құжаттың ескіргеніне қарамастан, мұндай тенденциялар бүгінгі күнге дейін жалғасуда (бір мысал https://kurjer.info/2017/12/14/prostitute-2/ https://ukraine.segodnya.ua/ukraine/ukrainok-v-polshe-otpravlyala-na-seks-zarabotki-vo-franciyu-1366544.html ), және олар өмір сүре алмады, өйткені құлдыққа қарсы күрестің мақсаты ерекше болған жоқ.

Проституция в Польше легализована, власти на эту проблему не обращают особого внимания. А ведь мы понимаем, в каком положении экономического подчинения по отношению к Европейскому Союзу страна находится, что людям не найти хорошей работы у себя дома. Именно подобные экономические факторы приводят людей к отчаянию, переходу к торговле своим телом. Взглянем на последнюю* отчётность: Уровень средней реальной заработной платы в Польше примерно равен 4800 злотым (480.000 тенге). С европейскими ценами за ЖКХ, пищу, учёбу, газ и бензин эта цифра не кажется столь весомой. Мы констатируем, что социальный кризис вызван экономическими причинами. Согласно данным Главного управления статистики Польши, в сентябре 2022 года инфляция составила 17,2%, а в октябре цены на потребительские товары по сравнению с предыдущим месяцем повысились на 1,8%. В годовом же измерении выросли на 17,9%. При этом подорожание на 4-й квартал 2022 г. выглядит так: -энергоносители – инфляция составляет 41,7% в годовом измерении; -продукты питания и безалкогольные напитки – 21,9%; -топливо для частных транспортных средств – 19,5%.

В дни, когда весь мир празднует Международный женский день, мы хотели бы обратить внимание читателей на одну из важнейших женских проблем, о которой должны знать и с которой должны бороться все прогрессивные граждане. Новая система свободного рынка и демократии обещала освободить женщин от оков домашней, бытовой жизни, полового угнетения, поставить их в один ряд с мужчинами, обеспечить образованием, вернуть уважение в обществе. Сегодня мы можем наблюдать за прогрессом этих изменений; как отходят назад некоторые архаичные традиции и наступает период возможностей. Однако почему эти изменения коснулись далеко не всех женщин в мире? Почему развитые страны достойны, а отсталые — нет? А что в действительности происходит внутри развитых стран? Давайте рассмотрим этот вопрос.

Жалғыз, тек “өзіңіз үшін” бұл мәселелерді шешу мүмкін емес! Жанынызда сенімді досыңыз, жолдасыңыз болса ғой! Жоқ, сізге ақша үшін “психологиялық көмек” көрсететін немесе шай ұстінде өсек айтатын емес, іспен сізге қолғабыс болып, шынайы қолдайтын дос. Мұнда сізге сізбен бірге күресетін, ортақ мүдделеріңіз үшін, адамзат мүддесі үшін күресте нық тұратын жолдас керек! Ең маңызды, ең ауыр мәселелер олар ер немесе әйел мәселесі емес. Ол бар адамзатқа ортақ мәселе. Сондықтан адамзат арасында шынайы ынтымақтастық болса қандай жақсы болар еді, шіркін! Мұнда сізге сол қабырғаға соғатын және сіздің мүдделеріңіз үшін күресте қасында тұруға дайын дос керек-өте нақты және жалпы. Ең өмірлік, ең ауыр сұрақтар – олар әйел де, еркек те емес, олар адам. Оның шынымен болғаны жақсы болар еді - нағыз ынтымақтастық, әйел де, еркек те, ең бастысы – өзара! Бірақ сақ болыңыз:" ынтымақтастық “және” құқықтар"," мимоза “және” 8 Наурыз " сияқты, қазір мүлдем басқа мағынада иіскейді және алдау сияқты, олар қиялға, мүмкін қауіпті нәрсеге шақырады. Сондықтан, Халықаралық әйелдер күніне орай мен құттықтаушыларды да, құттықтауларды қабылдағандарды да гүлмен пен кәмпиттен бас тартуға және бір-бірінен адамдарды көруге шақырғым келеді. Бұл, шын мәнінде, біз үшін осы мерекені жеңіп алған ержүрек әйелдер ұмтылған мақсат. Адамзат ынтымақтастығы.

Мимоза күні 8 наурыз – бұл ең біріншінден халықаралық әйелдердің тең құқықтар үшін, ең алдымен әділетті жұмыс ақысы мен сайлау құқығы үшін, күресінің ынтымақтастық күні. Бірақ бұны бүгін кім білсің? Қазір «Әйел күні» - мимозаның гүлдену кезеңінде Сочидегі қысқа демалыс сияқты әдемі және жеңіл. “Мимоза” да, мереке де алдамшы үйлесімділік пен сұлулық үшін шынайы мәнің жоғалтты. 8 наурыз – басқада мәні ауысқан заттар туралы ойлануға тамаша себеп. Қазіргі қоғамда әйелдердің құқықтары әйелдің “өзі үшін” өмір сүру құқығы, яғни өзімшілдік құқығы ретінде қайта қарастырыла бастады. Әйелдер журналдары, блогерлер, психологтар әйелдің басқа адамдардың проблемаларымен (яғни күйеуінің, балаларының, жұмысының проблемалары) азапталғанын және талғампаз шешім ұсынылғанын айтады: мұның бәрін былай жылжытып, “өзі үшін” өмір сүру керек. Әйелдің қажеттіліктері өте тар түсініледі: өзіңізге уақыт пен ақша жұмсау. Косметологқа барыңыз, киініңіз, маникюр жасаңыз, демалысқа барыңыз. “Өзіңізді жетілдіріп алыңыз”. Психологқа хабарласыңыз, ішіңіздегі “кішкентай қызды” аялап аяңыз. Сіздің «Мен» деген ішкі тұлғаңызды езіп жатқан, сіздің құлағыңызға жағымсыз сөздер айтатындарды өміріңізден былай ысырып тастаңыз. Жаңа «құқықтар мен бостандық» қазір мынандай: ананың шығармашылық тұлға болып, өз балаларының тәрбиесімен айналыспау құқығы; әженің немерелеріне қызығушылық танытпау құқығы:“ол өз балаларын өсірді, өмір сүруге құқылы”. “Мансаппен айналысу” және “үлкен бастық” болу құқығы немесе керісінше - “мен қызбын, көйлек алғым келеді және ештеңе шешкім келмейді, бәрі маған аспаннан түсу керек” стилінде өмір сүру құқығы. Бірақ ең бастысы және мызғымас нәрсе - еркін тұтыну құқығы. Алайда, 8 наурызда қызғалдақ сияқты үстіене төгілген құқықтар мен бостандықтардың көптігіне қарамастан, соңғы уақытта психологтардың қызметіне сұраныстың тез өсуі байқалады. Бұл таңқаларлық емес: қоғамдық орта сана мен сезімге қысым жасайды, экономика мен саясат қорқыныш пен үрей тудырады. Сонымен қатар, маңызды, шынымен алаңдататын нәрсе туралы айту – еңбектің мағынасыздығы, төмен жалақы, жұмыста да, жеке өмірде де өз ырыздығын үшін мәңгілік күрес, соғыстар мен апаттар басталған болашақ туралы айту ыңғайсыз және қауіпті. Коммерциялық негізде ақылы достық үшін құнарлы негіз пайда болды. Иә, психолог проблемаларды шеше алмайды: соғыстарды тоқтату, қоғамдық әл-ауқат пен қауіпсіздік деңгейін арттыру. Бірақ ол тыныштандырады, жұбатады, ойыңды басқа жаққа бағыттайды, қиын сұрақтарды бүркемелейді, “позитивті ойлауға” және барлық жағынан жағымды жағын көруге үйретеді. Әлемді өзгерту күш-қуатыңыз, ерік-жігеріңіз жоқ па? Онда әлемге деген көзқарасыңызды өзгертіңіз! Сіз бәріне көмектесе алмайсыз – өзіңізге көмектесіңіз! “Өзіннен ештене аяма”," Сен бұған лайықсың " – басына жарнама салатын осы ойларды қазіргі психология одан да қатты санада бекітеді. Психологиялық көмек – бұл да тауар. Сіз оған ақша жұмсауға лайықсыз! Сонымен қатар, әйелдің өмірінде оның белсенді қатысуың және ұғыуң қажет ететін сұрақтар жеткілікті. Дәстүрлі түрде бұл сұрақты жалықдан бастаса болады: толықтай тең жағдайда әйелдерге ер адамдарға қарағанда төмінірек ақы төлейді, ал көбінесе әйел адамдардың жалақысы ең төменгі жалақы деңгейінде. Әйел бала туудің қауіптеріне ұшырайды: жұмысқа қабылданбау қаупі ба, өйткені ол “декретке кетіп қалады”, өз мансабымен айналусы, маман ретінде даму мүмкіндіктері өте аз, өйткені балаларды тәрбиелеу, өсіруі ауыртпалығы тек қана әйел адамның мойнына ілініп қойылады. Балалар бой жеткен сайын, алаңдаушылықты көбейеді: қалай тәрбиелеу керек, дұрыс жолға қалай салу керек және қиын сәтте оларды қолдау үшін қайдан күш-жігер табуға болады. Зейнетке шығып немерелерін бағып отырсаң ғой, шіркін! Бірақ қайдағы зейнет? Оған бірінші жету керек, ал жеткең соң сол ақшаға аман қалып көр. Әйел өмірінің қанша маңызды сұрақтарын біз әлі қозғамадық: әйел бақыт мен отбасылық қатынастар, тұрғын үй мен ипотека, денсаулық пен медицина, үкіметтің алдында “азаматтардың заңды мүдделерін қорғау”, қылмыс пен өмір қауіпсіздігі, біреу үшін күнделікті өмірдің бөлігіне айналған қорқынышты соғыс қаупі бар.

И ведь в одиночку, только «для себя» эти вопросы не решить! Тут бы иметь рядом надежного друга! Нет, не такого, чтобы принять ваши деньги в обмен на «психологическую помощь» или поболтать за чашкой кофе, а настоящего, чтобы помог не только словом, но и делом. Тут нужен товарищ, который сам бьется в ту же стену, и готов встать рядом в борьбе за ваши интересы – вполне конкретные и общие. Самые жизненные, самые больные вопросы – они не женские и не мужские, они – человеческие. Хорошо бы, чтобы она и вправду была – настоящая солидарность, и женская, и мужская, и главное – взаимная! Но осторожно: «солидарность» и «права», как «мимоза» и «8 Марта», ныне благоухают совсем другими смыслами и, как обманки, манят к чему-то мнимому, а быть может, и опасному.

8 Марта – Международный день солидарности женщин в борьбе за равные права, в первую очередь за право на справедливую оплату труда и избирательное право. Но кто теперь об этом вспомнит? «Женский день» – такой же прекрасный и легкомысленный, как короткий отпуск в Сочи в пору цветения мимозы. И «мимоза», и праздник потеряли свои истинные имена ради обманчивой благозвучности и красоты. Что ж, 8 Марта – прекрасный повод задуматься и о других подменах. В современном обществе права женщин стали переосмысляться как право женщины жить «для себя», т.е. право на эгоизм. Женскими журналами, блогерами, психологами постулируется факт, что женщина загнана, замучена чужими проблемами (т.е. проблемами мужа, детей, работы) и предлагается изящное решение: нужно все это подвинуть и жить «для себя». Потребности своего «я» ожидаемо понимаются очень узко: трать на себя время и деньги. Сходи к косметологу, приоденься, сделай маникюр, съезди в отпуск. «Прокачай себя». Обратись к психологу, пожалей «маленькую недолюбленную девочку» внутри себя. Твердо подвинь в сторону тех, кто угнетает твое «я» и говорит о неприятном.

Интересный опубликовали видеоролик на одном из новостных каналов, “о 5 женщинах, которые оставили свой след в истории нашей страны”.

Правда ошиблись с заголовком. Эти женщины оставили след в истории нашего народа, а не страны. Все они выросли, получили образование и добились признания в другой стране, как выразился президент Мирзиеев при тоталитарном режиме, в УзССР. Страна эта прекратила свое существованние в 1991 году.

Выброшенные на улицу специалисты вполне годятся:

1. Как рекруты в очередной мировой бойне.
2. Ещё они неплохо будут работать за еду на военных и прочих производствах.
3. На них можно испытывать новые лекарства, доступ к которым будет только у богачей.
4. Ещё у них есть “лишние” органы…
5. А часть из них просто лишние!

@redyurt

Ни добавить, ни отнять…

@redyurt

@redyurt

@redyurt

@redyurt

А ещё, в прошедший день марта, “партнёры и инвесторы”, как модно сейчас называть хищную братию на Западе, стали усилено “помогать” СССР восстанавливаться после войны. В лучших традициях западной версии гуманизма.

Подписываемся на Вектор.

@redyurt

@redyurt

В честь годовщины смерти великого Вождя опубликуем сегодня некоторые его цитаты.

@redyurt

@redyurt

Қызыл Отау / Красная Юрта

А потом их всех расстреляли… “короче, вот всё так и было”, как говорится.

@redyurt